เคยรักและคิดถึงใครหรืออะไรจนรู้สึกว่า
แค่หลับตาก็ยังได้ยินเสียงของมันอยู่ตลอดเวลาบ้างมั้ย ??

ฉันไม่เคยเป็นมาก่อน...จนถึงวันนี้

เมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว มีลูกแมวตัวนึง เดินโหย่ง ๆ มาหา
ไม่รู้ว่ามันน่ารัก หรือ น่าสงสาร ..แต่ฉันกับมันก็รู้จักกันตั้งแต่นั้นมา

แต่มันช่าง...ซน ดือ และยังชอบกัด
แถมตอนเช้า ๆ ยังแย่งฉันส่องกระจกอีก
ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ มันก็ชอบมาเดินบนหัวปลุกก่อนนาฬิกาเสมอ
เวลากลับมาจากทำงาน ยังไม่ทันไขกุญแจห้องเลย
เสียมันก็ลอดออกมานอกห้องแล้ว ..
มันพูดตลอดเวลา ..จนเคยคิดว่า ถ้ามันเป็นคนคงพูดมากแน่นอน
และยังชอบไปยืนบนระเบียงกินต้นไม้ เคี้ยวเล่น สนุกเลย
ซื้อทาโร่มา ก็แอบคาบเอาไปกิน .. เวลาจับตัวก็โดนกัดอีก  .....
กลายเป็นเรื่องปกติที่เนื้อตัวฉันจะมีรอยข่วน..

เลี้ยงแท้ๆ แต่ไม่ยอมให้ฉันจับตัวเลย .. มันช่างเป็นแมวผี สำหรับฉันจริงๆ
...แต่ว่า...

วันนี้ฉันตื่นมาโดยไม่เจอมัน ...
กีต้าหายไปไหน ...มันไม่ได้อยู่ในห้อง
พยายามหาเท่าไหร่ ก็ไม่เจอ
ฉันไม่รู้จะทำยังไง ..เดินออกตามหา
เดินทุกชั้น ก็ไม่เจอ

แมวน้อยของฉันตายแล้ว
ฉันไม่เห็นหรอกว่ามันตายจริงมั้ย
แต่นี่คือสิ่งที่..ฉันได้ฟังจากคนชั้นข้างล่าง
กีต้า..ตกลงมาจากระเบียง (นี่เรื่องจริงเหรอ)

ทำไมตอนตามหาฉันยังแว่วได้ยินเสียงเล็ก ๆ ของมันอยู่เลย
เสียงร้องเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย
ฉันรู้ว่าฉันต้องเข้าใจความจริงว่าเป็นยังไง
กีต้าไม่อยู่แล้ว ...

ตอนนี้ถึงหลับตาฉันก็ยังแว่วได้ยินเสียง เห็นหน้าของมันอยู่ดี
เมื่อคืนเรายังกินทาโร่ด้วยกันอยู่เลย
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่ากีต้าไม่อยู่กับฉันแล้ว
แล้วเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกล่ะ ...ฉันอยากได้เจ้าตัวน่ารำคาญตัวนั้นคืนจัง
อยากกอด อยากหอม เจ้าแมวน้อยอีกสักครั้ง
คงดีกว่านี้ถ้าตอนนี้ตัวฉันมีรอยกัดของมันสักแผลนึง

ฉันอยากให้รู้ว่าพวกเรารักแก .. และฉันก็เชื่อว่าแกก็รักพวกเราเหมือนกัน
ทุกอย่างที่เป็นตัวแก นั้นคือสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุข
กีต้าไม่ว่า แกจะกลับมาตอนไหน ฉันก็จะรอแกอยู่ตรงนี้นะ

...อยากได้ยินเสียงร้องเล็ก ๆ นั้น อีกแค่สักครั้ง ...
        ...ห้องว่าง ๆ เหงา ๆ ...

ฉัน...คิดถึง เจ้าแมวน้อย กีต้า จริง ๆ...